به معنای خاتمه دادن ارادی فرد به زندگی خود می باشد .

خودکشی نقطه مقابل موفقیت و خوشبختی است . خودکشی به طور کل محصول و نتیجه درد روانی است و منبع اولیه آن نیز نیازهای برآورده نشده ی روانشناختی است وقتی فردی خودکشی می کند در واقع می خواهد درد درونی خود را از بین ببرد دردی که ناشی از ارضا نشدن نیازهای حیاتی اوست .

طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی سالانه در حدود 500,000  تن خودکشی می کنند

علل خودکشی

افسردگی(پیش درآمد اکثر خودکشی هاست )- ملال – از دست دادن معنا در زندگی و این خیال که مرگ او شخصی دیگر را تنبیه می کند از جمله علل خودکشی می باشد

نقش خانواده

در آنجا که همبستگی فرد با زندگی خانوادگی ناچیز است احتمال خودکشی زیاد می شود هر چه اعضای خانواده به هم نزدیکتر باشند ایمنی فرد نسبت به خودکشی بیشتر است

خودکشی ناشی از ناهنجاری

در این نوع افراد بدین جهت دست به خودکشی می زنند که بعد از تلاشهای بسیار  زندگی را سراب  پیروزیها را بی فرجام و زندگی را پوچ یافته اند

این خودکشی معمولا ناشی از نابسامانی هایی مانند بحرانهای اقتصادی و طلاق است

البته فقر ما را در برابر خودکشی محافظت می کند زیرا به خودی خود یک عامل بازدارنده است زیرا افراد فقیر که منابع محدودتری در اختیار دارند کمتر دچار ناهنجاری می شوند هر چه شخص کمتر داشته باشد کمتر نیز وسوسه می شود که دامنه نیازهایش را به گونه ای نامحدود گسترش دهد

مقایسه زن و مرد

زنان  تقریبا سه برابر مردان دست به خود کشی میزنند ولی عملا مردان سه برابر بیشتر از زنان در کشتن خود  موفق هستند . میزان بیشتر اقدام به خودکشی در زنان احتمالا به خاطر افسردگی بیشتر زنان است و میزان بیشتر موفقیت مردان در خودکشی شاید به انتخاب روش آنها مربوط باشد .

زنان معمولا به روش هایی مانند بریدن رگ مچ و مصرف بیش از حد قرصهای خواب آور گرایش دارند ولی در بین مردان  شیوه های مهلک تری رایج است مانند : شلیک کردن و پرت کردن خود از ساختمانهای بلند

حرف آخر

غالبا دلایلی که قربانیان خودکشی ارائه می دهند به قدر کافی قابل درک است اما هیچ گاه این دلایل آنقدر اهمیت ندارد که خودکشی تنها چاره ی آن به نظر برسد